เรื่องย่อ ละคร วนาลี

เรื่องย่อ ละคร วนาลี

เรื่องย่อละครวนาลี ละคร วนาลี ละครทางช่อง 3 ละคร วนาลี บทประพันธ์ สราญจิตต์ ละคร วนาลี ของ “ตู่” ปิยะวดี มาลีนนท์ บริษัทเวฟมีเดีย โปรดักชั่น จำกัด ละคร วนาลี ในเรื่องพระเอกชื่อว่า “ไอ้มืด” เรื่องนี้เป็นละครรีเมค ที่ในอดีต “ตั้ว” ศรัณยู วงศ์กระจ่าง แสดงคู่กับ “หมิว” ลลิตา ปัญโญภาส ละคร วนาลี ฉบับรีเมคใหม่ได้พระเอกรูปหล่อ ผิวเข้ม ป๋อ ณัฐวุฒิ สกิดใจ มารับบท ไอ้มืด ละคร วนาลี งานนี้พระเอกผิวเข้มของเราต้องมาประกับกับนางเอกหน้าใหม่ ”มิว” ลักษณ์นารา เปี้ยทา เรื่องย่อละคร วนาลี พี่ชายพระเอก ซึ่งเป็นตำรวจไปรักนางเอกชื่อวิชุดา และบังเอิญนางเอกเป็นน้องสาวของเพื่อนที่โรงพัก เป็นพี่ชายของนางเอก แต่ติดตรงนางเอกไม่ได้ชอบแถมเกลียดอีกต่างหาก เนื่องจาก พี่ชายพระเอกแกเป็นคนขี้งกและใจแคบไปหน่อย เจ้าตัวพี่ชายพระเอกที่หลงรักนางเอกก็เลยต้องวางแผน หาโจรตัวปลอมมาจับนางเอกไปเข้าป่าเรียกค่าไถ่ ก็ลำบากพระเอก ซึ่งในบทคือผู้กองสยาม ต้องตัวดำ ๆ เซอ ๆ ผมยาว ๆ ต้องมาช่วยเหลือพี่ชายโดยปลอมเป็นโจรตามแผนการ สุดท้ายพระเอกที่ปลอมเป็นโจรจับไปจับมาเลยรักกันซะเอง รอชม ละคร วนาลี ทางช่อง 3 เร็วๆ นี้ เรื่องย่อละครวนาลี วนาลี วนาลี วนาลี วนาลี วนาลี ป๋อ ณัฐวุฒิ ในละครช่อง 3 เรื่อง วนาลี เรื่องย่อละครวนาลี ตอนที่ 1 รอยยิ้มบนใบหน้าแต่ละคนในบ้านวิภาดา เสมือนหนึ่งดอกไม้บานเต็มสวน เจ้าของรอยยิ้มเหล่านั้น ต่างหลั่งไหลมาร่วมงานมงคลสมรสระหว่างวิชาติ กับสอางทิพย์ เสียงพูดคุยหยุดลงทันที เมื่อคุณหญิงสมสวาท ประธานในงานเชื้อเชิญแขกเข้าห้องพิธี "เดี๋ยวก่อนครับ คุณป้า" วิชาติผู้เป็นหลานค้าน พลางมองซ้ายมองขวา "ยายวิชหายไปไหน" สิ้นเสียงของวิชาติ สายตาของแต่ละคนเลิ่กลั่ก พลันเสียงบ่นปนติติงก็ดังออกมาจากประดาญาติๆ ส่วน คนต้นปัญหานั้น กำลังเหวี่ยงถุงผ้าที่ภายในมีพลุเข้ามาในห้อง เธอค่อยๆปีนขึ้นมา ก่อนจะดึงเจ้าเด๋อเด็กน้อยลูกคู่ขึ้นมาอย่างทุลักทุเล "แค่นี้น่าจะพอนะนายเด๋อ" วิชชุดาถาม "เหลือเฟือครับคุณวิช…รับรองคืนนี้ต้องสนุกแน่ๆ" "งานแต่งงานพี่ใหญ่ทั้งที มันก็ต้องมีอะไรให้แปลกใจ กันหน่อย นี่กี่โมงแล้ว" วิชชุดาหันไปดูนาฬิกาแล้วร้องโวยวายไล่ให้เด๋อไปรับหน้าพี่ใหญ่แทนก่อนเพราะเธอจะรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าไป เด๋อรีบวิ่งออกไป วิชาติ ยืนรอน้องสาวอย่างหงุดหงิดใจ ใกล้ฤกษ์รดน้ำเข้ามาทุกทีแล้ว คุณหญิงสมสวาทจึงสั่งให้เริ่มพิธี แต่วิชาติยืนยันจะรอวิชชุดา พลางสั่งวีรชาติให้ไปตามวิชชุดา ขณะวีรชาติ ขยับ โสรัตน์เพื่อนรักของวิชาติที่แอบหมายปองวิชชุดาอาสาไปตามให้เอง พอดีเด๋อวิ่งเข้ามา วีรชาติรีบถามหาน้องสาว เด๋ออึกอักตอบไม่ถูก "น้องวิชลงมาแล้วล่ะค่ะ" สดสวยคนรักของวีรชาติร้องบอก ทุกคนหันไปมองที่บันได เห็นวิชชุดาในชุดไทยสวยรีบร้อนเดินลงมาจากชั้นบน เธอสะดุดขาตัวเองเสียหลักตกจากบันได โสรัตน์รีบถลาเข้าไปพยุง "ซุ่มซ่ามไม่เคยเปลี่ยนเลยนะเรายายวิช" คุณหญิงหนักใจ "วิชไม่เป็นไรค่า ไม่ต้องตกใจ นี่ได้ฤกษ์แล้วไม่ใช่ เหรอคะ แล้วมายืนรออะไรอยู่ ทำไมยังไม่เริ่มพิธีล่ะคะ" วิชชุดาส่งยิ้มกว้าง ทุกคนมองวิชชุดาอย่างระอาแกมเอ็นดู ooooooo เมื่อ ทุกคนมาพร้อมกันแล้ว คุณหญิงสมสวาทก็เริ่มพิธีรดน้ำตามด้วยคำอวยพรยืดยาว เล่นเอาวิชชุดาที่ยืนเป็นเพื่อนเจ้าสาวแอบหาวนอน เด๋อคลานเอายาดมมาส่งให้ลูกพี่ โสรัตน์ลอบมองวิชชุดาอย่างเอ็นดู แต่พอ เธอหันมา เขาก็เขินรีบหลบตา เสร็จพิธีรดน้ำ วิชชุดาแยกตัวออกมาดูแลของว่างสำหรับรับรองแขก โสรัตน์รวบรวมความกล้าเข้ามาคุยด้วย แต่ดูเหมือนสาวเจ้าจะไม่อยากคุยด้วยนัก โสรัตน์เห็นวิชชุดามีเหงื่อออกก็หยิบผ้าเช็ดหน้าส่งให้ พร้อมๆกับเด๋อถือถาดเปล่าวิ่งเข้ามารายงานลูกพี่ว่า ยังขาดผลไม้อีกสองจาน วิชชุดาหันไปเห็นเด๋อปากเลอะเปรอะไปด้วยครีมจากขนมก็รับผ้าเช็ดหน้าจากโสรัตน์มาเช็ดปากให้เด๋อ "ไป แอบกินอะไรมาอีกล่ะ นายเด๋อ ขอบคุณค่ะ คุณโสรัตน์ คุณเป็นคนมีน้ำใจจริงๆเลย" วิชชุดาส่งผ้าเช็ดหน้าที่ทั้งสกปรกทั้งเยินคืนให้โสรัตน์ แล้วถือถาดผลไม้เดินออกไปกับเด๋อ โสรัตน์ยืนอึ้ง วิชาติเดินเข้ามาตบไหล่เพื่อนยุให้ตามไป แต่โสรัตน์ส่ายหน้าถอดใจ เพราะเทียวไปเทียวมาบ้านวิชาติ เป็นปีแล้ว แต่วิชชุดาไม่เคยมีไมตรีตอบเลย "สงสัย แกคงต้องไปฝึกวิชาจีบสาวกับนายมืดแล้วล่ะมั้ง รายนั้นไม่ว่าจีบสาวคนไหนเป็นสำเร็จทุกคน ว่าแต่นี่นายมืดไปไหน ทำไมไม่มางานกัน" วิชาติถามหาลูกพี่ลูกน้องของโสรัตน์ "มันกำลังตาม จับไอ้ตี๋หน้าหยกอยู่ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด มันคงจะมางานเลี้ยงเย็นนี้ได้แน่ๆไม่ต้องห่วง ไม่มีโจรหน้าไหนรอดพ้นสารวัตรศยามคนนี้ได้หรอก" โสรัตน์ตอบอย่างมั่นใจ ใน เวลาเดียวกัน ร้อยตำรวจเอกศยาม หรือนายมืดที่ โสรัตน์กับวิชาติพูดถึงก็กำลังไล่ล่าไอ้ตี๋หน้าหยกอย่างไม่ลดละ สุดท้ายไอ้ตี๋ก็จนมุมอยู่บนดาดฟ้า "อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นผมจะกระโดดลงไป ผมยอมตาย แต่ไม่ยอมติดคุก" ไอ้ตี๋หันมาขู่ "แกบอกว่าแกยอมตายใช่ไหม ดี งั้นฉันสงเคราะห์ให้" ศยาม ก้าวเข้าไปประชิดตัวไอ้ตี๋ แล้วถีบมันหงายหลังตกละลิ่วลงไปจากตึกแล้วชะโงกหน้าไปมองด้านล่าง เห็นไอ้ตี๋นอนหมดสติบนเบาะรองที่ตำรวจ 4-5 นายถือรอรับไว้ ก็ส่งยิ้มพอใจที่งานสำเร็จลุล่วงไปได้ เมื่อภารกิจเสร็จสิ้น ศยามก็กลับบ้าน นมคล้ามเห็นชายหนุ่มเดินหมดแรงเข้ามาในบ้านแล้วล้มตัวนอนแผ่หลาบนโซฟา ก็เข้ามาเรียกให้ขึ้นไปนอนบนห้อง พลางบ่นยืดยาว แต่ศยามไม่รับรู้อะไรเพราะหลับเป็นตาย ส่วนทางวิชชุดา เธอถูกคุณหญิงสมสวาทเรียกเข้าไปในห้องเพื่อเลือกเครื่องเพชรที่จะใส่ในงาน เลี้ยงคืนนี้ แต่วิชชุดาไม่สนใจนักจึงโดนดุ "เราน่ะโตเป็นสาวแล้วนะ ต้องหัดรู้จักแต่งเนื้อแต่งตัว แขนคออย่าให้มันล่อนจ้อนนัก เป็นผู้หญิงอะไรไม่รู้จักรักสวยรักงามเอาเสียเลย เลิกทำอะไรโลดโผนโจนทะยานซักทีซิ เลิกได้แล้วนะที่ตามไปยิงนกตกปลากับเด็กเด๋อน่ะ นี่น่ะ ถ้าตาใหญ่ยอมส่งเราไปอยู่กับป้าตั้งแต่เด็กๆ ก็คงไม่โตมาเป็นทโมนออย่างนี้หรอก" "สรุปว่าที่ยายวิชแก่นแก้วเป็นม้าดีดกะโหลกอย่างนี้ เป็นความผิดของพี่ใหญ่ใช่ไหมครับคุณป้า" วิชาติเดินเข้ามาพร้อมกับวีรชาติ "ก็ ผิดทั้งสองคนแหละ เลี้ยงน้องยังไงถึงได้ไม่มีความเป็นกุลสตรีเอาเสียเลย ทำอะไรก็ปรู๊ดปร๊าดเร็วเหมือนนกปรอด ไม่เคยอยู่นิ่งได้เกินสิบนาที นี่ถ้าขืนปล่อยทิ้งไว้อย่างนี้นะ เป็นต้องได้เสียผู้เสียคนแน่" คุณหญิงหนักใจ วิชาติสบโอกาสเสนอให้คุณหญิงจับวิชชุดาแต่งงานกับ โสรัตน์ เพราะเคยทาบทามขอวิชชุดาอยู่หลายครั้ง คุณหญิงเห็นดีด้วย แต่ต่อรองขอให้หมั้นกันสักปีแล้วค่อยแต่ง วิชชุดามองคุณหญิงสมสวาท กับวิชาติไปมา เพราะทั้งสองตกลงกันเหมือนเธอไม่ได้นั่งอยู่ด้วยจึงยกมือค้าน "แต่วิชยังไม่อยากแต่งงานค่ะ ยิ่งต้องแต่งงานกับตาโสรัตน์ วิชยอมขึ้นคานดีกว่าค่ะคุณป้า" "ตาย พูดอะไรออกมารู้ตัวรึเปล่าเนี่ย เราเป็นเด็กไม่มีสิทธิ์อะไรมาคัดค้านผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่จัดการให้ก็เพราะความหวังดี อยากเห็นเรามีอนาคตที่ดี ตาใหญ่ ถ้าแกเห็นว่าเพื่อนคนนี้เหมาะสมกับยายวิช ก็จัดการตามที่เห็นชอบได้เลย" คุณหญิงสรุป วิชชุดาโกรธหน้าคว่ำออกมาปรับทุกข์กับเด๋อ เด๋อแนะนำลูกพี่ว่า ถ้าไม่อยากแต่งก็ไม่ต้องแต่ง เพราะไม่เคยเห็นใครบังคับวิชชุดาได้สักที "นั่น น่ะซินะ ไม่มีใครเคยบังคับฉันได้และจะต้องไม่มีต่อไป ฉันจะต่อสู้เพื่อสิทธิ์ของฉันเอง ชีวิตของฉัน ฉันจะต้องเลือกเอง ใครก็มากำหนดชีวิตฉันไม่ได้ ขอบใจมากนายเด๋อ" วิชชุดายิ้มได้ ooooooo ค่ำ แล้วศยามยังไม่ตื่น นมคล้ามจึงเข้ามาปลุก และเตือนว่า จะต้องไปรับคุณแหววไปร่วมงานวิวาห์ของวิชาติ ศยามได้ยินชื่อคนรักก็ผวาลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวเพราะนัดเธอไว้หนึ่งทุ่มตรง สุด ถนอมหรือคุณแหววของศยามแต่งตัวสวย นั่งรอคนรักอยู่ในห้องโถง เธอจำต้องเก็บความกระวนกระวายใจไว้ หลวงพิศาลกับคุณนายจินดานั่งรออยู่กับลูกสาวด้วย คุณนายจินดาอดรนทนไม่ไหวลุกขึ้นชะเง้อมองแล้วโวยวาย เพราะศยามไม่เคยมารับสุดถนอมตรงเวลาสักครั้ง "ก็คงจะติดงานตามเคยแหละ…เดี๋ยวก็คงจะมา ถึงคุณจะเดินไปเดินมาซักกี่รอบก็ไม่ทำให้คุณศยามมาเร็วขึ้นหรอก" พิศาลออกรับแทน จินดาพาลหาเรื่องต่อเพราะรู้มาว่าฐานะทางบ้านศยามไม่ดีนัก แต่ที่มาได้ถึงระดับนี้เพราะได้โสรัตน์ลูกพี่ลูกน้องคอยช่วยเหลือ "แหววก็ไม่ค่อยทราบเรื่องครอบครัวของคุณศยามหรอกนะคะ" สุดถนอมรีบออกตัว "ไม่ ทราบก็ถามซิจ๊ะ ที่แม่อนุญาตให้ลูกคบหากับคุณศยามได้ ก็เพราะเห็นว่าเป็นพวกสกุลพิพรรธ แต่ถ้ารู้ มาก่อนว่าเป็นพิพรรธปลายแถวล่ะก็ แม่คงจะไม่ให้คบกันหรอก" คุณนายจินดาพูดจบ ศยามในชุดสูทหล่อเท่ก็เดินเข้ามายกมือไหว้คุณหลวงพิศาลกับคุณนายจินดา จินดาปรับสีหน้ายิ้มต้อนรับศยามแล้วแอบแขวะเรื่องที่เขามาผิดเวลา ศยามขอโทษทุกคน "ไม่ต้องขอโทษขอโพยหรอกคุณศยาม รีบไปตอนนี้ ก็ยังทัน…งานคงยังไม่เริ่มหรอกน่า" พิศาลตัดบท "งั้นผมไปนะครับ สวัสดีครับ" ศยามยกมือไหว้ลาคุณหลวงกับคุณนายอีกครั้ง แล้วยกแขนตั้งฉากนิดๆ สุดถนอมแตะแขนศยามเดินออกไป ศยาม มีสุดถนอมเป็นคู่ควงไปงาน โสรัตน์ไม่ยอมน้อยหน้า เขาไปรอรับวิชชุดาที่บ้านหวังควงเธอไปงานด้วย แต่วิชชุดากลับบอกว่า เธอมีเด๋อเป็นคู่ควงแล้ว "คุณโสรัตน์คงจะต้องหาคู่ควงคนใหม่แล้วล่ะ แล้วเจอกันที่งานนะคะ" วิชชุดาเดินควงแขนเด๋อเดินออกไป โสรัตน์ยืนหน้าจ๋อยได้แต่มองตามตาปริบๆ ooooooo "นายมืด นึกว่าจะมาไม่ได้แล้ว" วีรชาติร้องทักเมื่อเห็นศยามควงสุดถนอมเข้ามาในงาน "งาน สำคัญของพี่ใหญ่ทั้งทีไม่มาได้ยังไงครับ คุณแหววครับ…นี่คุณวีรชาติกับคุณสดสวยครับ คุณวีรชาติเป็นน้องชายของเจ้าบ่าว" ศยามแนะนำ สุดถนอมยกมือไหว้วีรชาติกับสดสวยอย่างนอบน้อม สดสวยเชิญทั้งคู่เข้าไปข้างใน เพื่อถ่ายรูปกับเจ้าบ่าวเจ้าสาว ด้านสอางทิพย์เมื่อเห็นเจ้าบ่าวของเธอชะเง้อชะแง้รอน้องสาวก็แอบตัดพ้อ "คุณใหญ่คะ นี่เป็นงานแต่งงานของเรานะคะ หยุดคิดเรื่องน้องวิชซักวันได้ไหมคะ" "ถ้าผมได้เห็นยายวิชมากับโสรัตน์ ผมถึงจะสบายใจ" วิชาติยืนยัน แล้วหันไปรับไหว้ศยามกับสุดถนอมที่เดิน เข้ามาพร้อมแนะนำให้รู้จักกับเจ้าสาวของเขา "สอางเจอคุณโสรัตน์ออกบ่อยนะคะ แต่ทำไมไม่เคยเจอคุณมืดเลย" "นาย มืดมันอยู่กองปราบ ไม่ได้อยู่ติดที่หรอก ถ้าต้องออกไปตามล่าจับโจรก็ต้องไปอยู่กบดานตามเบาะแสเป็นปีๆ นายมืดเป็นตำรวจมือหนึ่งของกองปราบ ตำแหน่งนายพันอยู่ ไม่ไกลหรอก" "คุณ ใหญ่ก็มัวแต่คุยเรื่องคุณมืด คุณมืดเลยไม่มีโอกาสแนะนำเพื่อนให้รู้จักเลย" สอางทิพย์หันไปทักสุดถนอม ศยามรีบแนะนำคนรัก วิชาติแซวว่าต่อไปคงเป็นงานของศยามกับสุดถนอม "คงต้องเป็นงานของพี่ โสรัตน์ก่อนมั้งครับ" ศยามพูดจบ โสรัตน์เดินหน้ามุ่ยเข้ามาบอกกับทุกคนว่า จะไปหาเหล้ากินก่อน วิชาติยืนงง ศยามรีบเดินตามโสรัตน์ไปทันที โสรัตน์ ปรับทุกข์กับศยามเรื่องวิชชุดา เลือกควงเด็กสิบขวบมางานแทนนายตำรวจอย่างเขา ศยามเจ็บใจแทนพี่ชายจึงตำหนิวิชชุดา โดยไม่รู้เลยว่า เธอแอบกินอาหารอยู่ใต้โต๊ะกับเด๋อ ส่วนวิชชุดาก็ฉุนกึกชะโงกหน้าออก มาดูศยาม แต่เขาหันหลังให้ แล้วสองพี่น้องก็รู้ตัวว่ามีคนหลบอยู่ใต้โต๊ะจึงเปิดผ้าปูโต๊ะออก แต่พบเพียงความว่างเปล่า เพราะวิชชุดากับเด๋อวิ่งออกไปแล้ว วิชชุดาพาเด๋อรีบวิ่งหนีออกมาจนเกือบชนเข้ากับคุณหญิงสมสวาท คุณหญิงตำหนิหลานสาว พลางลากเข้าไปในงานด้วยกัน เด๋อรีบฉากหนีไปทันที วิชาติ พาสอางทิพย์เดินลอดซุ้มกระบี่เข้ามาในบริเวณงานแล้วพาเธอไปเต้นรำเปิดฟลอร์ จากนั้นก็มาชวนวิชชุดาออกไปเต้นรำด้วยเพื่อส่งต่อให้โสรัตน์ วิชชุดาไม่ชอบใจนักจึงแกล้งเหยียบเท้าโสรัตน์แล้วขอตัวไปเต้นรำกับฤทธิรงค์ แทน โสรัตน์เดินหงอยกลับมายืนข้างๆสุดถนอมที่ยืนอยู่เพียงลำพัง เพราะศยามออกไปหาเครื่องดื่มมาให้ สุดถนอมจำโสรัตน์ได้จึงรีบแนะนำตัว ทั้งสองพูดคุยกันอย่างถูกคอ "คุณแหววได้เจอพี่โสรัตน์แล้วหรือครับ ผมว่าจะไปลากตัวพี่โสรัตน์มาให้รู้จักคุณแหววอยู่พอดี" ศยามเดินเข้ามาพร้อมแก้วเครื่องดื่ม "อย่ามัวแต่ยืนคุยเลย พาคุณแหววออกไปเต้นรำดีกว่า ไป" โสรัตน์สั่งแล้วดึงแก้วเครื่องดื่มมาถือไว้ ศยามพา สุดถนอมออกไปเต้นรำ โสรัตน์ยกแก้วเครื่องดื่มชูให้ศยามแล้วดื่มรวดเดียวหมดแก้ว วิชชุดา เต้นรำกับฤทธิรงค์อย่างสนุกสนาน เธอนึกขำเมื่อเห็นสีหน้าของโสรัตน์ ฤทธิรงค์มองอย่างรู้ทันจึงเอ่ยปราม "เขาก็ดูดีนี่นา เป็นนายตำรวจทั้งโก้ทั้งรวย เธอคิดว่าจะหาผู้ชายดีกว่านี้ได้อีกที่ไหน น่า นานๆทีจะมีผู้ชายมาตกหลุมรักเธอก็รับรักเขาไปเถอะน่า" "นายฤทธิ์ ตกลงเธอยังอยากจะเป็นเพื่อนกับฉันอยู่หรือเปล่า ถ้ายังอยากเป็นเพื่อนฉันอยู่ ก็ต้องช่วยกันอีตาโสรัตน์ไปจากฉัน เข้าใจไหม" "ช่วย น่ะช่วยได้ แต่ตอนนี้มันเสียวสันหลังยังไงก็ไม่รู้ เหมือนกำลังถูกจับจ้องอยู่ มองให้หน่อยซิว่าใครกำลังเตรียมตัวจะเชือดฉันอยู่" ฤทธิรงค์ผวา วิชชุดามองไปด้านหลังเห็นวิชาติเดินมายืนมองหน้าตาบูดบึ้ง แล้วหันไปต่อว่าโสรัตน์ที่ปล่อยให้วิชชุดาออกมาเต้นรำกับฤทธิรงค์ "แล้วจะให้กันทำยังไงล่ะ น้องวิชเขาอยากเต้นรำกับแฟนของเขา" โสรัตน์เศร้า "นาย ฤทธิ์ไม่ใช่แฟนยายวิช เป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น คนที่เหมาะสมกับยายวิชคือแกคนเดียว ยังไงคนที่จะมาเป็นน้องเขยของกันจะต้องไม่ใช่ผู้ชายเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่ออย่าง นายฤทธิรงค์แน่ แต่ถ้าแกยังอ่อนปวกเปียกไม่เอาไหนอย่างนี้ นายเบื๊อกนั่นจะต้องแย่งยายวิชไปจากแกแน่ๆ ไอ้โสรัตน์" วิชาติเสียงเข้ม โสรัตน์ มองวิชชุดากับฤทธิรงค์ที่เต้นรำด้วยกันอย่างใกล้ชิดแล้วคิดหนัก ผิดกับศยามที่กำลังเต้นรำกับสุดถนอมอย่างมีความสุขและเกือบจะได้เจอกับ วิชชุดาที่เต้นรำอยู่กับฤทธิรงค์ แต่นายตำรวจคนหนึ่งเข้ามาบังและกระซิบบอกอะไรบางอย่างกับศยาม ศยามสีหน้าไม่ดีนักหันมาบอกสุดถนอมว่ามีงานด่วน แล้วพาเธอมาฝากให้โสรัตน์ช่วยไปส่งด้วย "ผม ขอโทษจริงๆนะครับ คุณแหวว ผมรับรองนะครับว่าคราวหน้าเราจะต้องได้เต้นรำกันทั้งคืนแน่ๆ ผมไปนะครับ" ศยามบอกลาแล้วหันไปฝากสุดถนอมกับโสรัตน์อีกครั้ง "ไปเถอะไป ไม่ต้องเป็นห่วง…ระวังตัวด้วยล่ะ" โสรัตน์สั่ง ศยามรีบเดินออกไป สุดถนอมมองตามคนรักอดน้อยใจไม่ได้ ศยาม รีบเดินออกมา ผ่านซุ้มอาหารที่มีคนยืนอยู่บางตา เห็นเด๋อกำลังขโมยอาหารในจานของแขกที่มาร่วมงาน จึงเข้าไปจับตัวพาออกมาข้างนอก เด๋อร้องโวยวาย วิชชุดามาเห็นพอดี เธอคว้าถาดคัสตาร์ดแล้วตามไปช่วยลูกน้อง "ผมไม่ได้คิดจะทำอะไรน้องคุณ ผมแค่" ศยามจะหันมาอธิบาย แต่โดนวิชชุดาโปะถาดขนมคัสตาร์ดเข้าเต็มหน้าอย่างจัง "หนีเร็ว นายเด๋อ" วิชชุดาลากเด๋อวิ่งหนีออกไป ศยามยืนอึ้ง หน้าถูกโปะด้วยคัสตาร์ดเต็มพื้นที่ วิชชุดา ลากเด๋อวิ่งออกมาหลบอยู่ที่อีกมุมหนึ่งของงานแล้วสอบถามเรื่องราว พอรู้ว่าเด๋อแอบขโมยของกินก็เปิดฉากสั่งสอน เพราะไม่อยากให้ลูกน้องทำผิด เด๋อรับปากว่าจะไม่ทำอีก แล้วฤทธิรงค์ก็เข้ามาบอกว่าจะกลับเพราะงานเริ่มไม่สนุกแล้ว "งั้นเรามาหาอะไรสนุกๆทำไหมล่ะ นายฤทธิ์ถึงเวลาที่ฉันจะต้องมอบของขวัญวันแต่งงานให้พี่ใหญ่แล้ว" วิชชุดาหันไปยิ้มกับเด๋ออย่างรู้กัน แล้ว สามแสบก็ช่วยกันวางพลุตามจุดต่างๆในงาน จากนั้นก็ส่งสัญญาณให้หัวหน้าวงดนตรีเปลี่ยนเพลงเป็นจังหวะเร็ว วิชชุดาจุดชนวนพลุที่วางเรียงอยู่ พลุดอกไม้ไฟระเบิดเป็นทิวแถวรอบๆงาน แขกเหรื่อร้องวี้ดว้ายแตกกระเจิงออกจากฟลอร์เต้นรำ คุณหญิงสมสวาทยกมือทาบอก "ยายวิช" วิชาติกับวีรชาติหันขวับไปเห็นวิชชุดายืนมองผลงานตัวเองอย่างชื่นชม วิชชุดาเห็นพี่ชายสองคนมองมาก็รีบดึงฤทธิรงค์กับเด๋อเผ่นหนี วิชาติกับวีรชาติจะตามแต่สอางทิพย์กับสดสวยช่วยกันฉุดไว้พลางให้เหตุผล "ดูๆไป ก็สวยดีนะคะ งานแต่งงานของคุณใหญ่กับสอางจะต้องเป็นที่พูดกันไปอีกนานเลยค่ะ" วิชาติกับวีรชาติยอมนิ่งยืนมองพลุไฟที่ระเบิดพุ่งเป็นดอกไม้ไฟไม่หยุด ooooooo "คุณแหววครับ ถึงบ้านแล้วครับ" โสรัตน์บอกกับสุดถนอมที่นั่งนิ่งมาตลอดทาง แล้วสุดถนอมก็ปล่อยโฮออกมาอย่างเก็บไว้ไม่อยู่ "เป็น อะไรไปครับ คุณแหวว ร้องไห้ทำไมครับ โกรธนายมืดหรือครับ อย่าโกรธมันเลยนะครับ มันมีความจำเป็นจริงๆถึงต้องทิ้งคุณไว้กับผม" โสรัตน์ปลอบ "แหววพยายามไม่คิดแล้วนะคะ แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้ คุณศยามไม่ได้เห็นว่า แหววมีความสำคัญกับเขา เขาจะไปไหน ไปทำอะไร ไปนานแค่ไหนก็ไม่เคยบอกแหวว แหววก็ได้แต่รอคอยให้เค้าเป็นฝ่ายมาหาแหวว" สุดถนอมสะอื้น "อย่าร้องไห้นะครับ คุณแหวว คราวนี้นายมืดคงไปไม่นานหรอกครับ" โสรัตน์หยิบผ้าเช็ดหน้าส่งให้สุดถนอมรับผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาเริ่มสงบสติ อารมณ์ได้ "แหววนี่แย่จริงๆ ขอโทษด้วนนะคะ ที่แหววไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ตัวเอง คุณโสรัตน์อุตส่าห์มาส่งแหวว แล้วยังต้องมาฟังเรื่องไม่เป็นเรื่องอีก ขอโทษจริงๆนะคะ" "ไม่เป็นไรครับ ผมถือว่าคุณแหววเป็นน้องคนนึงแล้วกันครับ มีอะไรอึดอัดใจก็พูดคุยกันได้" "ขอบคุณค่ะ คุณโสรัตน์" สุดถนอมมองโสรัตน์อย่างขอบคุณจริงๆ แต่ดูเหมือนโสรัตน์จะไม่ใส่ใจนัก สุดถนอมเดินถือผ้าเช็ดหน้าของโสรัตน์เข้ามาในบ้าน จินดาที่นั่งรออยู่รีบปราดเข้าไปถามลูกสาวว่าใครมาส่ง "คุณโสรัตน์ พี่ชายของคุณศยามมาส่งลูกค่ะ พอดีคุณศยามมีงานด่วน ก็เลยมาส่งลูกไม่ได้" "ถึง งานจะด่วนแค่ไหน ก็ควรจะมาส่งลูกด้วยตัวเอง ไม่ใช่ฝากลูกมากับผู้ชายคนอื่นอย่างนี้ ถ้าใครรู้เข้าเขาจะคิดยังไง ไปกับผู้ชายคนนึง แต่กลับมากับผู้ชายอีกคน รู้อย่างนี้ แม่ไม่ให้ลูกไปงานกับคุณศยามก็ดีหรอก งานแต่งงานใครก็ไม่รู้ ลูกก็ไม่รู้จักมักจี่ด้วยซะหน่อย ไปแล้วก็ถูกทิ้งๆขว้างๆ ไม่สนใจไยดี" จินดาไม่พอใจ "แต่ลูกดีใจนะคะที่ได้ไปงานคืนนี้ เพราะทำให้ลูกได้รู้จักคนดีๆเพิ่มอีกคน แล้วคุณแม่ก็อย่าต่อว่าคุณศยามนักเลยนะคะ เขามีเหตุจำเป็นจริงๆถึงมาส่งลูกไม่ได้ ให้โอกาสคุณศยามอีกซักครั้งเถอะนะคะคุณแม่ ต่อไปทุกอย่างจะต้องดีขึ้นเรื่อยๆ" สุดถนอมกอดจินดาอย่างประจบ รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นอย่างประหลาด ooooooo ฤทธิรงค์มาส่ง วิชชุดาที่บ้านเพราะเป็นห่วง และอยากจะช่วยแบ่งรับโทษจากพี่ชายของเธอ แต่วิชชุดายืนยันว่าพี่ใหญ่ไม่กล้าทำอะไรเธอแน่ แล้วไล่ฤทธิรงค์กลับ วิชชุดา พาเด๋อที่เดินตัวโงนเงนเข้ามาในบ้าน แต่พอเห็นวิชาตินั่งรออยู่ก็หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง รีบชิงหนีปล่อยลูกพี่รับมือกับวิชาติเพียงลำพัง วิชชุดาขอโทษพี่ชายเรื่องพลุ แต่ วิชาติยกมือห้ามบอกว่าเรื่องที่เขาจะคุยด้วยคือเรื่องฤทธิรงค์ "ฉัน บอกกับเธอกี่ครั้งแล้วว่า อย่าไปใกล้ชิดสนิทสนมกับนายนั่น รู้อยู่ว่ามันเป็นเสือผู้หญิง งานการก็ไม่ทำ ได้แต่ลอยไปลอยมาเป็นพ่อพวงมาลัย ผู้ชายดีๆอย่างโสรัตน์ไม่ชอบ ดันไปชอบผู้ชายอย่างนายฤทธิรงค์" "ก็ผู้ชายดีๆของพี่ใหญ่น่าเบื่อนี่คะ แล้วที่สำคัญวิชไม่ชอบตำรวจ วิชจะไม่มีวันแต่งงานกับตำรวจเป็นอันขาด" "เธอไม่แต่งงานกับตำรวจ แล้วจะแต่งงานกับโจรหรือยังไง" "ก็ ไม่แน่นะคะ ถ้าวิชเจอโจรที่เก่งกว่า ฉลาดกว่าตำรวจ วิชก็อาจจะยอมแต่งงานด้วยก็ได้ วิชยอมแต่งงานกับใครก็ได้ที่ไม่ใช่คุณโสรัตน์ นายตำรวจหน้าจืด เพื่อนของพี่ใหญ่" "ฉันก็ไม่ยอมให้เธอไปแต่งงานกับคนอื่น นอกจากนาย โสรัตน์ เพื่อนของฉัน ต่อไปเธอห้ามหนีหน้าเขาอีก ต้องยอมคบหากับเขาอย่างจริงจัง เธอต้องทำตามที่ฉันสั่งเข้าใจไหมวิชชุดา" วิชาติเดินปึงปังออกไป วิชชุดายืนนิ่งหน้าคว่ำไม่ชอบใจ ooooooo วิชาติเดินเข้ามาใน ห้องหอ สอางทิพย์นั่งอยู่ที่เตียงหันหลังให้ทันที วิชาติขยับเข้าไปง้อสอางทิพย์ แต่เธองอนไม่เลิก วิชาติล้มตัวลงนอนอย่างเหนื่อยใจได้ยินเสียงบ่นแว่วมา "งานแต่งงานของเราจะสมบูรณ์ แบบไปได้ยังไงคะ ถ้าใจของเจ้าบ่าวไม่ได้อยู่กับงานแต่งงาน แต่ไปจดจ่ออยู่กับเรื่องของน้องสาว น้องวิช น่ะโตแล้วนะคะ คุณจะไปบังคับอะไรมากไม่ได้แล้ว คุณกับคุณกลางมีสิทธิ์เลือกคู่ครองเอง แล้วทำไมไม่ปล่อยให้น้องสาวได้เลือกเองล่ะคะ จริงอยู่ค่ะที่คุณโสรัตน์ เป็นคนดีเหมาะสมกับน้องวิชทุกอย่าง แต่ถ้าน้องวิช ไม่ได้รักคุณโสรัตน์…ก็อย่าไปบังคับเธอเลยค่ะคุณใหญ่" สอางทิพย์หันกลับไปหาวิชาติ แต่เขาหลับแล้ว ooooooo เช้าวัน ใหม่ วิชชุดากำลังจัดโต๊ะอาหารสำหรับทุกคนอยู่ วีรชาติกับสดสวยเดินเข้ามาทักแล้วชวนน้องสาวออกไปเที่ยวด้วยกันเพื่อเปิด โอกาสให้คู่ข้าวใหม่ปลามันได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง วิชชุดาเห็นด้วย เธอเสนอไอเดียว่า น่าจะไปดูหนังแล้วก็ไปหาอะไรอร่อยๆกินแถววังบูรพา วีร ชาติยอมตามใจแต่แกล้งล้อว่าน่าจะชวนโสรัตน์ไปด้วยอีกคน วิชชุดารีบปฏิเสธเพราะไม่ชอบผู้ชายแหยๆ วีรชาติกับสดสวยช่วยกันโน้มน้าวให้ยอมเปิดโอกาสให้โสรัตน์บ้าง ถ้าไปด้วยกันไม่ได้จริง วิชาติอาจจะฟัง และไม่บังคับให้วิชชุดาแต่งงานกับโสรัตน์ก็ได้ วิชชุดานิ่งคิด เวลา เดียวกันนั้น นมคล้ามเข้ามาปลุกศยาม เพราะคุณนายจินดาให้เด็กส่งหนังสือมานั่งรอเกือบสองชั่วโมงแล้ว ศยามพุ่งพรวดออกไปรับจดหมายมาอ่าน ระหว่างนั้นนมคล้าม ยกกาแฟเย็นกับขนมปังกินมาเพิ่มให้เด็กส่งหนังสือ แล้วยืนฟังเสียงคุยเรื่องความขี้เหนียวของคุณนายจินดา "มิน่าล่ะ ท่านถึงได้รวยเอาๆ" นมคล้ามพูดยิ้มๆหันไปถามศยามว่า คุณนายจินดาท่านเขียนมาว่ายังไง "ท่านเชิญฉันไปพบที่บ้าน" ศยามตอบแล้วขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ooooooo วิชชุดา เข้ามาช่วยสดสวยกับสอางทิพย์แกะของขวัญวันแต่งงาน สองพี่สะใภ้ลองเลียบๆเคียงๆถามวิชชุดาเรื่องโสรัตน์ คำตอบที่ได้คือ เธอไม่มีวันยอมเป็นแฟนโสรัตน์เด็ดขาด "เอาอย่างนี้ดีไหมคะ น้องวิชลองไปเที่ยวกับคุณโสรัตน์ ซักครั้ง แค่กินข้าวกันซักมื้อก็ได้ ถ้าคุณโสรัตน์ไม่สามารถเอาชนะใจน้องวิชได้จริงๆก็เลิกพูดเรื่องแต่งงานกันไป ได้เลย" สอางทิพย์เสนอทางเลือก "พี่สอางแน่ใจหรือคะ" "แน่ใจ ค่ะ ถ้าน้องวิชยืนยันว่า ไม่รักไม่ชอบคุณโสรัตน์ จริงๆ พี่จะช่วยพูดกับคุณใหญ่ให้ สมัยนี้ไม่ใช่ว่าเราต้องให้ ผู้ชายเป็นฝ่ายเลือก เราก็มีสิทธิ์เลือกคู่ครองของเราเองได้เหมือนกัน" สอางรับคำหนักแน่น สดสวยมองสอางทิพย์ด้วยทึ่งในความคิดล้ำสมัย วิชชุดา นิ่งคิดแล้วตอบตกลง สอางทิพย์กับสดสวยรีบไปบอกข่าวดีกับ สามี แล้วช่วยกันวางแผนให้โสรัตน์เอาชนะใจวิชชุดาได้สำเร็จ ooooooo เรื่องย่อละครวนาลี ตอนที่ 2 ศยามขับรถเฟียตเก่าโทรมเข้ามาในบ้านหลวงพิศาล ท่อไอเสียระเบิดเสียงดังสนั่นปล่อยควันดำโขมงจนคนในบ้านตกใจวิ่งออกมาดู "คุณ พระคุณเจ้าช่วย เสียงอะไร ใครมาขว้างระเบิดใส่บ้านเรา" คุณนายจินดาร้องลั่น แล้วประชดต่อเมื่อเห็นศยามลงมาจากรถ "นี่ถ้ามีเสียงหวอนำมาก่อน แม่ต้องนึกว่าญี่ปุ่นบุกอีกรอบแน่ๆเชียว โอ๊ยตาย คนขับก็โทรม รถก็เก่า เข้ากันจริงจริ๊ง" ศยามยิ้มแห้งๆ รีบจัดทรงผมและเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง ผิดกับโสรัตน์ที่แต่งตัวเนี้ยบขับรถอเมริกันคันหรูมารับวิชชุดาไปทานอาหาร แถมยังมีดอกไม้ช่อใหญ่และช็อกโกแลตมาเป็นของกำนัลด้วย วิชาติสำรวจเพื่อนรักแล้วถามย้ำว่าทำตามคำแนะนำของสอางทิพย์ทุกขั้นตอนหรือเปล่า "ไม่ ต้องห่วง กันทำตามที่คุณสอางแนะนำทุกอย่างเลย แล้ววันนี้กันจะต้องทำให้น้องวิชประทับใจในตัวกันให้ได้" โสรัตน์มั่นใจ แต่วิชาติยังไม่วางใจรีบกำชับว่างานนี้โสรัตน์ ต้องทำตัวเป็นสุภาพบุรุษให้มากที่สุดเพราะวิชชุดาชอบผู้ชายที่เข้มแข็งสม เป็นชายชาตรี วีรชาตินึกขำพี่ชายจึงตัดบทชวนโสรัตน์เข้าไปรอในบ้าน ก่อน เพราะวิชชุดากำลังให้สองพี่สะใภ้แต่งตัวอยู่ ด้วยพี่ทั้งสองเกรงว่าจะไม่สมกับโสรัตน์ที่แต่งเต็มยศ ส่วนศยามนั่งเกร็งฟังว่าที่แม่ยายต่อว่าเรื่องทิ้งสุดถนอมไว้ที่งานเลี้ยง แถมยังให้ผู้ชายที่ไหนไม่รู้มาส่งที่บ้านอีก "ผมขอโทษครับ คุณป้า ผมต้องทำยังไงถึงจะชดเชยความผิดที่ทำไปคุณป้าบอกมาได้เลยครับ ผมยินดีทำตามทุกอย่างครับ" คุณนายจินดานิ่งไปนิด แล้วสั่งให้ศยามพาสุดถนอมไปทานอาหารฝรั่งเศสที่ร้านหรูย่านถนนสุรวงศ์เป็นการแก้ตัว "ร้าน นี้อาหารก็แพง พิธีรีตองก็มากมาย พ่อว่าเปลี่ยนร้านเถอะ ที่ซอยประมวล รู้สึกว่าจะมีร้านอาหารไทยเปิดใหม่ แม่ครัวเป็นชาววังเก่า" หลวงพิศาลช่วยต่อรอง "ไม่ได้ค่ะ ยังไงคุณศยามก็ต้องพายายแหววไปกินอาหารฝรั่งเศส แล้วก็ไม่ใช่ว่าแค่พาไปกินข้าวมื้อนี้มื้อเดียวจะทำให้คุณพ้นความผิดไปได้นะ คุณยังต้องทำอะไรอีกเยอะ รวมทั้งปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตัวเองด้วยเวลามาหายายแหวว คุณควรจะแต่งตัวให้มันดีกว่านี้ แล้วก็ไม่ใช่นึกจะมาก็มา ควร โทร.มาบอกล่วงหน้า อ้อ แล้วควรจะมีอะไรติดไม้ติดมือมาด้วย ไม่ใช่มามือเปล่าอย่างนี้ ดอกไม้ซักช่อก็ยังดี" คุณนายจินดาใส่เป็นชุด สุดถนอมเห็นท่าไม่ดี รีบชวนศยามออกไป "ห้ามกลับเกินสี่ทุ่มนะ แล้วคุณต้องพายายแหววกลับบ้านด้วยตัวเอง อย่าให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยล่ะ" คุณนายจินดาสั่งตามหลัง ooooooo เมื่อ สอางทิพย์กับสดสวยเดินนำวิชชุดาลงมา โสรัตน์ก็บรรจงยื่นช่อดอกกุหลาบและกล่องช็อกโกแลตให้ วิชชุดารับอย่างไม่ใส่ใจนัก เธอส่งให้เด๋อไปใส่ แจกันและยกช็อกโกแลตให้อีก เด๋อเปิดกล่องหยิบช็อก-โกแลตมากินทันที โสรัตน์มองตาปริบๆทำอะไรไม่ได้ วิชชุดา ยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่โสรัตน์ถามว่าเอารถคันไหนมา เพราะเธอขอเป็นคนขับเอง โสรัตน์ยอมตามใจ วิชาติกับวีรชาติร้องห้ามแต่ไม่ทัน วิชชุดาซิ่งรถออกไป เห็นโสรัตน์จับเบาะรถไว้แน่นด้วยความเสียวไส้ ไม่กี่อึดใจเธอก็พา โสรัตน์มาถึงร้านอาหารจีน และให้เหตุผลว่า รสชาติถูกปากกว่าอาหารฝรั่งและที่สำคัญไม่ต้องมานั่งประดิดประดอยกินทีละ อย่างสองอย่างแบบธรรมเนียมฝรั่งด้วย โสรัตน์อึกอักไม่กล้าค้านจำใจตามวิชชุดาเข้าไปข้างใน ส่วนศยามเมื่อ พ้นเขตบ้านก็สารภาพกับสุดถนอมว่า เขามีเงินไม่พอคงพาเธอไปทานอาหารฝรั่งตามที่คุณนายจินดาสั่งไม่ได้ สุดถนอมเข้าใจ รีบบอกว่า ไม่เป็นไร เพราะทานอาหารฝรั่งจนเบื่อแล้ว ศยาม โล่งใจรีบพาสุดถนอมไปทานอาหารจีนที่ร้านประจำและบังเอิญเป็นร้านเดียวกับที่ วิชชุดาพาโสรัตน์มา ในระหว่างที่ศยามสั่งอาหาร โสรัตน์ที่นั่งอยู่ด้วยก็พยายามสานสัมพันธ์กับวิชชุดาหวังให้เธอประทับใจ แต่สาวเจ้าไม่สนก้มหน้าก้มตาทานอาหารอย่างเดียว โสรัตน์ตัดสินใจสารภาพความในใจ วิชชุดาเงยหน้าขึ้น แล้วสวนกลับทันควัน "ที่ วิชมากินข้าวกับคุณวันนี้ ก็เพื่อจะขอร้องให้คุณเลิกวอแวกับวิชเสียที แล้วกรุณาไปบอกพี่ใหญ่ด้วยว่า ให้ เลิกบังคับวิชได้แล้ว ยังไงวิชก็ไม่มีทางจะคบกับคุณเป็นแฟนได้หรอกค่ะ เพราะวิชไม่ชอบคุณ" โสรัตน์ตะลึงจนช้อนหลุดจากมือ คล้ายกับสุดถนอมที่นั่งอึ้งมองผู้คนแวะเวียนมาทักทาย ศยามไม่หยุด ทำให้ขาดความเป็นส่วนตัว เธอเอ่ยถามศยามว่า คนพวกนั้นเป็นใคร "ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน คงเคยเจอกันตามงานเลี้ยงที่ไหนซักงานมั้งครับ" "คุณศยามก็เป็นอย่างนี้ทุกทีเลย ถ้าไม่ใช่เรื่องจับผู้ร้ายแล้วล่ะก็ ไม่เคยจะใส่ใจกับอะไรเลย" "แต่ผมใส่ใจกับคุณเสมอนะครับ คุณแหวว เพราะผมต้องทุ่มกายทุ่มใจให้คุณแหววนี่ไงครับ ผมก็เลยไม่มีเวลาจะไปใส่ใจกับเรื่องอื่น" "แหม แหววอยากจะเชื่อคุณศยามจริงๆเลยค่ะ" "แล้ว ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นเองว่า ผมพร้อมทำทุกอย่างเพื่อคุณได้ คุณแหววครับ" ศยามดึงมือสุดถนอมมากุมไว้ทำท่าจะบอกรัก แต่ก็มีนายตำรวจรุ่นพี่เข้ามาทักและบอกว่าโสรัตน์ พาแฟนมาทานอาหารที่นี้ด้วย แต่นั่งอยู่ด้านใน ศยามชะเง้อมองหาโสรัตน์ ไม่ทันเห็นสุดถนอมที่นั่งเซ็ง โสรัตน์นั่งมองวิชชุดาตาละห้อยขอร้องให้เธอยอมให้โอกาสเขาอีกครั้ง พร้อมรับปากจะปรับปรุงตัวเองเพื่อเธอ แต่วิชชุดาไม่ยอมรีบตัดบท "ฉัน ไม่ชอบตำรวจ ถ้าคุณลาออกจากการเป็นตำรวจเมื่อไหร่ เราค่อยมาคุยกันใหม่ ฉันขอตัวไปล้างมือหน่อยนะคะ" วิชชุดาเดินออกไปอย่างหน้าตาย โสรัตน์ยังอ้าปากค้างอยู่ ooooooo ศยามเดินสวนเข้ามาและคลาด กับวิชชุดาไปชนิดเส้นยาแดงผ่าแปด เขาเดินตรงทักทายโสรัตน์ที่นั่งนิ่งเหมือนวิญญาณหลุดลอยไป ศยามตกใจรีบลากกลับไปหาสุดถนอมที่โต๊ะ "สวัสดีค่ะ คุณโสรัตน์ ยินดีที่ได้พบกันอีกนะคะ แหววขอบคุณมากนะคะที่ขับรถไปส่งแหววเมื่อคืน" สุดถนอมยกมือไหว้ โสรัตน์เริ่มได้สติหันมารับไหว้ ศยามล้อให้พี่ชายไปพาแฟนมานั่งด้วยกัน "น้องวิชยังไม่ได้เป็นแฟนฉันโว้ย อย่าพูดซี้ซั้วไป" "วันนี้ ยังไม่เป็น วันหน้าก็ต้องได้มาเป็นแฟนแน่ๆ ผู้ชายดีพร้อมอย่างพี่โสรัตน์ ผู้หญิงคนไหนไม่ยอมเป็นแฟนด้วย ไม่บ้าก็โง่แล้วล่ะครับ" ศยามมองโสรัตน์ที่ยังทำหน้าเซ็งชีวิตอยู่ วิชชุดากลับมาที่โต๊ะไม่เห็นโสรัตน์ก็เข้าใจว่า เขาคงหนีกลับไปร้องไห้แล้ว จึงเดินออกมาจากร้านอย่างสบายใจแล้วแวะซื้อเกาลัดไปฝากเด๋อ เธอเห็นโจรแคระกระชากกระเป๋าสะพายของผู้หญิงคนหนึ่งจึงไล่ตามไปติดๆ ขณะที่หญิงเคราะห์ร้ายเข้ามาขอความช่วยเหลือจากคนในร้าน ศยามกับโสรัตน์จึงออกไปช่วย ทิ้งให้สุดถนอมนั่งหงอยอยู่ในร้านเพียงลำพัง วิชชุดา วิ่งมาทันโจรแคระ มันโยนกระเป๋าให้กับโจรโย่งที่ยืนรอแอบอยู่ในซอย เธอตัดสินใจกระโจนเข้าใส่โจรแคระแล้วนั่งทับร่างไว้ ฤทธิรงค์ผ่านมาเห็นเหตุการณ์พอดี วิชชุดาเรียกให้มาช่วยอีกแรง พอดีโสรัตน์กับศยามตามมา วิชชุดาสั่งให้โสรัตน์ตามไปจับคนร้ายที่วิ่งเข้าซอยไป สองพี่น้องวิ่งหายเข้าไปในซอย โจรโย่งวิ่งหนีมาจนถึงก้นซอยตัน โสรัตน์เดินอาดๆเข้าไปหา มั่นใจว่าจับตัวได้แน่ แต่แล้วพวกโจรนับสิบคนก้าวออกมา โสรัตน์ผงะถอยหลังมาหาศยาม กลุ่มโจรเข้าล้อมทั้งสองไว้ เมื่อไม่มีทางเลือกสองพี่น้องจึงต้องสู้ ไม่ นานนักตำรวจท้องที่ก็มาถึง และเข้าไปจับกุมพวกโจรได้ทั้งหมด โสรัตน์เดินโซเซเข้ามาหวังจะคุยอวดวิชชุดา แต่พอเห็นเลือดที่หน้าผากตัวเองก็ถึงกับลมใส่ ทำให้วิชชุดากับฤทธิรงค์ยืนอึ้ง ด้วยคิดไม่ถึง ooooooo ศยามเดินเข้ามารินน้ำดื่มอั๊กๆ นมคล้ามเห็นแล้วก็หนักใจขอร้องให้ชายหนุ่มย้ายเข้ามาทำงานในกรมฯ เหมือนกับโสรัตน์ แต่ศยามไม่ยอม "ถ้า ไม่ห่วงตัวเองก็น่าจะห่วงคุณแหววเธอนะคะ มีแฟนกับเขาก็ไม่ค่อยได้เจอหน้าค่าตากัน คุณต้องเอาใจเธอให้มากๆ ต้องขยันซื้อของไปฝาก มีเวลาก็ต้องไปหา ต้องพาไปเที่ยว" นมคล้ามพูดจบ ศยามก็นึกได้ว่าลืมสุดถนอมไว้ที่ร้านอาหาร เขารีบพรวดพราดออกไปทันที เวลาเดียวกันนั้น วิชาติเข้ามาต่อว่าวิชชุดาเรื่องคบหากับฤทธิรงค์ และสั่งห้ามไม่ให้ ฤทธิรงค์มาเหยียบบ้านอีก "พี่ใหญ่ทำอย่างนี้ได้ ยังไง ถ้าพี่ใหญ่ไม่ให้ฤทธิ์มาหาวิชที่บ้าน พี่ใหญ่ก็ต้องไม่ให้ตาโสรัตน์มาที่บ้านนี้ เพราะวิชก็เกลียดขี้หน้าอีตานั่นเหมือนกัน ฤทธิ์เป็นเพื่อนที่ดีของวิชเขาเป็นผู้ชายที่เข้าใจวิชทุกอย่าง อยู่กับเขาแล้วสบายใจ ถ้าหากให้เลือกล่ะก็ วิชเลือกแต่งงานกับฤทธิ์ดีกว่าแต่งงานกับตาโสรัตน์ ของพี่ใหญ่" "แต่ ยังไงเธอก็ต้องแต่งงานกับโสรัตน์ ฉันไม่ปล่อยให้ ชีวิตเธอดิ่งลงเหวไปกับไอ้ผู้ชายเสเพลนั่นหรอก แล้วเธอก็ไม่มีสิทธิ์ขัดคำสั่งฉันเพราะฉันเป็นพี่ของเธอ และถ้าเธอคิดจะอยู่บ้านนี้ต่อไป เธอก็จะต้องเชื่อฟังคำสั่งของฉัน เธอจะต้องแต่งงานกับโสรัตน์" "งั้นวิชไม่อยู่บ้านนี้ก็ได้ วิชจะไปอยู่ที่อื่น วิชจะไม่ อยู่กับคนบ้าอำนาจอย่างพี่ใหญ่แล้ว พอกันที" วิชชุดาเอ่ยพลางวิ่งออกไป ooooooo ศ ?ยาม?รีบ?มา?ที่?บ้าน?หลวง?พิศาล?จึง?ไม่ทัน?ได้?อ่าน?จดหมาย?ที่?คุณนาย? จินดา?ให้?จ้อย?นำ?ไป?ส่ง คุณนาย?จิ?นดา ?ออก?มา?อาละวาด?กับ?ศ?ยาม?เพราะ?โกรธ?ที่สุด?ถนอม?ถูก?ทิ้ง?อีก?แล้ว หลวง?พิศาล?เข้า?มา?ไกล่เกลี่ย?แล้ว?สั่ง?ให้?ศ?ยาม?ตาม?ไป?ง้อ?สุด??ถนอม? ที่?ใน?สวน ศ?ยาม?ตาม?มา?ปรับ?ความ?เข้าใจ?กับ?สุด?ถนอม สุด?ถนอม?หัน?มา?เผชิญหน้า?กับ?ชาย?หนุ่ม?พลาง?เอ่ย “แหวว ?รัก?คุณ?ค่ะ แต่?คุณ?ทำให้?แหวว?ผิดหวัง?ครั้ง?แล้ว?ครั้ง?เล่า ครั้ง?นี้?จะ?เป็น?ครั้ง?สุดท้าย?ที่?แหวว?จะ?ยก?โทษ?ให้?คุณ เพราะ?เรา?จะ?ไม่ได้?เจอ?กัน?อีก แหวว?เชื่อ?ว่า คุณ?ลืม?แหวว?ได้?ไม่?ยาก?หรอก?ค่ะ ลา?ก่อน?ค่ะ คุณ?ศ?ยาม” สุด?ถนอม?เดิน?หนี?ออก?ไป “คุณ?แหวว” ศ?ยาม?ยืน?อึ้ง?เพราะ?คาด?ไม่?ถึง สุด ?ถนอม?เดิน?เศร้า?ซึม?กลับ?เข้า?มา?ใน?บ้าน และ?บอก?กับ?คุณนาย?จินดา?และ?หลวง?พิศาล?ที่นั่ง?ลุ้น?ว่า เธอ?เลิก?กับ?ศ?ยาม?แล้ว คุณหญิง?จินดา?รีบ?กอด?ลูก?สาว?ปลอบ?ใจ?แต่?หน้าตา?เบิกบาน?ทันที ใน?ขณะ?ที่?หลวง?พิศาล?เตือน?ลูก??สาว?ว่า การ?ปล่อย?ให้?อารมณ์?อยู่?เหนือ?เหตุผล อาจ?เป็น?การ?ทำร้าย?ตัว?เอง “เอ๊ะ คุณ?หลวง พูด?อย่าง?นี้?หมายความ?ว่า คุณ?หลวง?จะ?ปล่อย?ให้?ผู้ชาย?คน?นี้?ทำร้าย?จิตใจ?ลูก?แหวว?ของ?เรา?ไป? เรื่อยๆ หรือ?คะ” คุณนาย?จินดา?แหว?ใส่ หลวง?พิศาล?พยายาม?โต้แย้ง? อย่าง?นุ่มนวล แต่?คุณนาย?ไม่?รับ?ฟัง สุด?ถนอม?สับสน?กับ?การ?ตัดสินใจ?ของ?ตัว?เอง เธอ?หนี?ขึ้น?ห้อง?แล้ว?แอบ?มอง?ช่องหน้าต่าง?เห็น?ศ?ยาม?ยัง?รอ?อยู่?จึง? ใช้?ให้?จ้อย?ออก?ไป?บอก?ให้?กลับ?ไป ศย?าม?หมด?หนทาง?เพราะ?สุด? ถนอม?ใจแข็ง?กว่า?ที่?คิด?จึง?เดิน?คอตก?ไป?ที่?รถ เสียง?ท่อไอเสีย?ดัง?ระเบิด?ขึ้น สุด?ถนอม?สะดุ้ง?แต่?น้ำตา?ก็ยัง?ไหล?ด้วย?ความ?เสียใจ ด้าน สอางทิพย์และสดสวย??ต่างช่วยกันเคาะประตูห้อง เรียกวิชชุดาหวังจะช่วยสามีเจรจากับน้องสาว แต่วิชชุดาไม่ยอมเปิดให้ เธอบอกราตรีสวัสดิ์กับพี่สะใภ้ทั้งสอง และขอบคุณที่ เป็นห่วง เมื่อ สองสะใภ้จากไป??เด๋อก็ปีนหน้าต่างเข้ามาเกลี้ยกล่อม วิชชุดาไม่ให้ไปจากบ้าน??และอาสานอนเป็นเพื่อนลูกพี่ วิชชุดา ตามใจ แล้วล้มตัวลงนอน สีหน้าคิดหนักกับการตัดสินใจของเธอ ooooooo เช้า วันใหม่ ขณะนมคล้ามถือถาดของใส่บาตร เดินออกจากบ้าน เหลือบไปเห็นศยามนอนอยู่ในรถ จึง เข้าไปปลุก พลางถามไถ่เรื่องราว ศยามเดินหนี แต่ นมคล้ามไม่ลดละตามไปซักจนได้ความว่า สุดถนอม บอกเลิกกับเขาแล้ว “ฉันไม่คู่ควรกับคุณแหววจริงๆ ฉันมันไม่เอาไหน แฟนคนเดียวยังดูแลไม่ได้ สมควรแล้วที่ต้องถูกทิ้ง” ศยาม เดินปึงปังกลับไปที่รถ นมคล้ามร้องถามว่าจะไปไหน

| ดูมนต์จันทรา ย้อนหลัง | มนต์จันทรา 5 มิถุนายน | ดูมนต์จันทรา ย้อนหลัง | มนต์จันทรา 6 มิถุนายน | คุณชายรัชชานนท์ 7 มิถุนายน | ดูคุณชายรัชชานนท์ ย้อนหลัง | คุณชายรัชชานนท์ 8 มิถุนายน | ดูคุณชายรัชชานนท์ ย้อนหลัง | คุณชายรัชชานนท์ 9 มิถุนายน | ดูคุณชายรัชชานนท์ ย้อนหลัง

 

| วัยว้าวุ่น | hormones | ดูวัยว้าวุ่น ย้อนหลัง | hormones the series | รักสุดฤทธิ์ | ดูชิงร้อยชิงล้าน

 

| ดูละครทีวี | ดูละครทีวี | ดูละคร | ดูละครย้อนหลัง | ละครย้อนหลัง | ดูละครย้อนหลังฟรี | ดูละครออนไลน์ | ดูรายการทีวีย้อนหลัง | ดูรายการทีวี | clip camfrog | kw7142

| โคโยตี้

ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

คุณอาจจะใช้ป้ายกำกับและคุณสมบัติHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>